- kontakt - mapa strony -

JESTEŚ > home  

>

NAGŁA ŚMIERĆ SERCOWA

- czym jest?

- co jest przyczyną?

- jak mogę pomóc?

CO TO JEST AED

- jak działa?

- kto może użyć?

- zasady bezpieczeństwa

HISTORIA DEFIBRYLACJI

AED W ZAKŁADZIE PRACY

ŁAŃCUCH RATUNKOWY

SZEROKI DOSTĘP DO AED

SŁOWNIK POJĘĆ

Łańcuch Ratunkowy

      Prawdopodobieństwo przeżycia w przypadku wystąpienia tachykardii komorowej bez wyczuwalnego pulsu (pulsless VT) lub migotania komór (VF) jest odwrotnościa czasu między jego wystapieniem i zakończeniem. Oznacza to, iż im dłużej występuje u chorego pulsless VT lub VF tym mniejsze jest prawdopodobieństwo przeżycia. Każda minuta tego stanu zmniejsza szanse przeżycia o 7 do 10%. Optymalnym rozwiązaniem jest więc szybkie rozpoczęcie resuscytacj krążeniowo-oddechowej (CPR) i następnych czynności włącznie z defibrylacją.

  The American Hart Association zaproponowało "łańcuch przeżycia" aby pokazać prawidłową kolejność czynności, których wykonanie maksymalnie zwiększy szanse skutecznej resuscytacji w przypadku zatrzymania akcji serca. Ogniwa łańcucha zawierają: wczesne powiadomienie służb ratowniczych (early access), wczesną resuscytację krążeniowo-oddechową (early CPR), wczesną defibrylację (early defibrilation), wczesną pomoc wykwalifikowanego personelu medycznego (early advanced care).

1. EARLY ACCESS (wczesna reakcja)

Większość nagłych zgonów sercowych (SCD) występuje nagle i bez ostrzeżenia. W związku z tym chory nie jest w stanie powiadomić służb medycznych o swoim stanie i najczęściej omdlewa. Świadkowie takiego zdarzenia mogą poprzez natychmiastowe zaalarmowanie służb medycznych w sposób znaczący zwiększyć szanse chorego na przeżycie. Niestety zdarza się, iż świadkowie dzwonią do rodziny lub sąsiadów zamiast zadzwonić na numer alarmowy (w Polsce to 999).

2. EARLY CPR (wczwsna resuscytacja)

Resuscytacja krążeniowo-oddechowa jest krytycznym ogniwem, dzięki któremu możemy zyskać czas między powiadomieniem służb medycznych a zastosowaniem u chorego defibrylacji. Im wcześniej ją zastosujemy sztuczną wentylację i zewnętrzny masaż serca tym większe są szanse na przeżycie. Postępowanie to ma na celu utrzymanie przepływu krwi zawierającej tlen przez mózg i serce do czsu defibrylacji lub innych zabiegów, które przywrócą normalną akcje serca.

3. EARLY DEFIBRILLATION (wczesna defibrylacja)

Większość przypadków braku akcji serca jest spowodowana migotaniem komór (VF), czyli anormalnym, chaotycznym rytmem, który uniemożliwia pompowanie krwi. Aby przerwać migotanie komór i przywrócić normalny rytm należy natychmiast wykonać defibrylację. Jeśli zostanie wykonana w przeciągu pierwszych 5 minut od czasu zatrzymania akcji serca prawdopodobieństwo ocalenia pacjenta wynosi 50%. Po 10 minutach szanse uratowania pacjenta są bardzo małe.

4. EARLY ADVANCED CARE (wczesna opieka medyczna)

Czwartym ogniwem łańcucha jest pomoc wykwalifikowanego personelu medycznego. W Polsce oznacza to pomoc ze strony lekarza, który najczęściej przybywa na miejsce zdarzenia z zespołem pogotowia ratunkowego.

Powyżej 70% zatrzymania akcji serca zdarza się w domu, kolejnych 10-15% zdarza się w pracy (2). Zdarza się bardzo rzadko, aby personel medyczny był na miejscu zdarzenia. Dlatego osoby umiejące udzielić pierwszej pomocy oraz dostępne szeroko defibrylatory są ważnym elementem ochrony zdrowia i życia. W środowiskach, gdzie łańcuch przeżycia jest silny i defibrylacja może być wykonana w pierwszych minutach od zatrzymania akcji serca szanse przeżycia poszkodowanego wynoszą nawet do 80% (3).

Osoby, którym udzielona została szybko pomoc i przeżyły zatrymanie akcji serca mają dobre rokowanie: 84% przeżywa pierwszy rok i 57% przeżywa 5 lat. Dane te są zgodnie z przeżywalnością w populacji zgodnie z grupami wiekowymi.

"Szeroki dostęp do defibrylacji dzięki AED używanemu przez przeszkolone osoby
może być kolejnym krokiem milowym (po wprowadzeniu resuscytacji krążeniowo-oddechowej) w leczeniu migotania komór w zatrzymaniu akcji serca ."

The American Heart Association

Literatura:

1. American Heart Association, http://www.americanheart.org, accessed January 2, 2002.
2. National Center for Early Defibrillation, http://www.early-defib.org, accessed January 2, 2002.
3. Comparison of Naive Sixth-Grade Children With Trained Professionals in the Use of an Automated External Defibrillator; John W. Gundry, MD; Keith A. Comess, MD; Frances A. DeRook, MD; Dawn Jorgenson, PhD; Gust H. Baardy, MD - Their sources: Hossack KF, Harwig R. Cardiac arrest associated with supervised cardiac rehabilitation. J Cardiac Rehab. 1982;2:402-408. Valenzula TD, Bjerke HS, Clark LL, Hardman R, Spait DW, Nichol G. Rapid defibrillation by nontraditional responders: the casino project. Soc Acad Emerg Med. 1998;127:414. Abstract.
4. USA Today, "Emergency CPR Guidelines Simplified," by Robert Davis, August 15, 2000.
5. The Paramedics, by James O. Page, jems.com, http://www.jems.com/, accessed January 2, 2002.
6. American Red Cross, http://www.redcross.org/, accessed January 2, 2002.